De MiMove-blog had een gesprek met de gelukkige gepensioneerde Helena die onverwacht haar leven veranderde toen ze met pensioen ging en naar PortugalAl 20 jaar geleden begonnen mijn man Bengt en ik te praten over wat we zouden doen als onze kinderen het huis uit waren en we met pensioen zouden gaan. We besloten dat we ons huis buiten Stockholm zouden verkopen en in plaats daarvan een centraal gelegen appartement zouden kopen. We zouden ook ons ​​zomerhuis in Zuid-Zweden behouden. En toen de kinderen verhuisden, deden we precies dat: we verkochten alles en verhuisden naar de stad.

Als gepensioneerden naar de stad verhuisd

We hebben een tijdje zo geleefd en het was prima en praktisch, maar het voelde gewoon niet als het leven dat we als gepensioneerden wilden. De winters waren niet meer zoals vroeger, het weer was vreselijk en hoewel het heerlijk is om een ​​week of twee per jaar te skiën, was het de rest van het seizoen niet zo geweldig. Een paar zakenrelaties vroegen waarom we niet naar Portugal verhuisden in plaats van het Zweedse klimaat te verdragen en dat zette ons aan het denken. We bedachten waar ter wereld we wilden wonen als het niet in Zweden kon. We hebben twee dochters en vier kleinkinderen en we wilden niet te ver van hen vandaan wonen. Dat sloot landen als Thailand en de Filipijnen uit. We wilden in Europa blijven, maar met een aangenamer klimaat, en toen was eigenlijk alleen het Middellandse Zeegebied nog een optie. We wilden ook dat het vrij gemakkelijk zou zijn om te integreren in ons nieuwe thuisland en dat we ons welkom zouden voelen.

Vriendelijk Portugal

Wij dachten aan SpanjeItalië en Frankrijk. Het zijn allemaal prachtige landen, maar de lokale bevolking is misschien niet altijd even dol op toeristen. Naar onze mening hebben vooral Scandinaviërs een vrij slechte reputatie in die landen. In Portugal hebben we dit echter helemaal niet ervaren. Elke keer dat we Portugal bezochten, voor vrienden of voor werk, werden we met open armen ontvangen. Iedereen was zo aardig en vriendelijk, en Portugal werd al snel onze eerste keus. Bovendien spreekt de meerderheid Engels en verwacht men niet dat anderen Portugees spreken, wat betekent dat het vrij gemakkelijk is om te integreren met de lokale bevolking. De belastingregels voor internationale kopers waren ook een positief punt, maar niet het belangrijkste; de ​​taal en de vriendelijkheid waren voor ons veel belangrijker, naast het klimaat natuurlijk.

Warmer weer

Het klimaat was de belangrijkste drijfveer achter de verhuizing en we wilden dat het aangenaam zou zijn in de winter. Daarom begonnen we te kijken naar de Algarve, waar het warmer is. In de periode 2014-2015 begonnen we wat gerichter te zoeken en keken we veel online, vooral in de omgeving van Tavira, waar het wat minder winderig is. We bezochten ook huizenbeurzen en legden contacten met lokale makelaars. Aanvankelijk dachten we eraan om voor langere tijd te huren, maar we konden geen goede online verhuursites vinden en dachten dat we het wel zouden regelen als we eenmaal in Portugal waren.

Authentiek Portugal

We hebben er in het voorjaar van 2015 een week voor uitgetrokken om verschillende huizen en dorpen te bezichtigen. We waren op zoek naar het echte Portugal zonder luidruchtige toeristen en begonnen met het bekijken van huizen op het platteland. Het was echt prachtig, we zagen fantastische plekken, een paar bijzondere huizen en mooie boerderijen. Maar we realiseerden ons ook dat het platteland niets voor ons was. We waren weliswaar gepensioneerd, maar we zijn actieve mensen en houden wel van wat lawaai af en toe, het platteland was gewoon te stil voor ons. We keerden terug naar de kust en verkenden Tavira. Toen we daar niets vonden wat we leuk vonden, belden we nog wat makelaars en reden we langs de kust richting LagosWe passeerden veel wijken die speciaal ontworpen waren voor toeristen en internationale kopers, en die zagen er allemaal hetzelfde uit en waren niet voor ons. Maar op de laatste dag van onze reis kwamen we aan in het oude vissersdorpje Ferragudo. De huizen hingen bijna tegen de berghelling en het dorp lag op slechts vijf minuten van het strand. Het is zo mooi. We werden verliefd op dit dorpje en onze zoektocht ging een nieuwe fase in. Omdat we nu wisten waar we wilden zijn, was het makkelijker om ons te concentreren.

Niet zo behulpzame agenten

We waren verrast over het gebrek aan hulp dat we van de makelaars kregen. Het was ook moeilijk om informatie te verzamelen en MiMove bestond toen nog niet. We zijn er echter wel in geslaagd om zelf een paar woningen te vinden. We hebben die bezichtigd en een tijdlang pendelden we veel heen en weer tussen Zweden en Portugal. Soms kruisten onze paden elkaar, bijvoorbeeld doordat Bengt naar Zweden ging om een ​​woning te bekijken, terugkwam en ik vervolgens naar Portugal ging. Vaak waren onze keuzes niet naar onze zin. Het proces duurde daardoor behoorlijk lang. In de zomer van 2016 vond ik echter een woning die me beviel en ik dacht: "Dit zou ons thuis kunnen worden." Bengt ging later ook kijken en vond de woning ook mooi. Toen we de woning kochten, hadden we hem nog steeds niet samen bezichtigd.

Kopen versus huren

Uiteindelijk hebben we meteen gekocht in plaats van te huren. We kochten een huis in het centrum van het dorp, op 50 meter van het dorpsplein. Het dorp is klein, met ongeveer 2,500 inwoners. De meesten zijn Portugezen, maar er wonen ook een paar Zweden, Britten en Nederlanders. Het dorp is nog steeds erg pittoresk en authentiek. Visserij is, zoals al eeuwenlang, de belangrijkste bron van inkomsten. Er lopen kleine dames in zwarte jurken door de smalle straatjes, precies zoals je in zo'n dorp verwacht. We verlieten Zweden rond de jaarwisseling van 2016/2017 en op de 4eth Januari 2017 zijn wij verhuisd naar ons nieuwe huis.

Onmogelijk om te verwarmen

We hadden vóór de aankoop een bouwkundige keuring laten uitvoeren en dat gaf ons het vertrouwen om door te gaan met de aankoop. Maar ondanks dat, en ondanks het feit dat we met de vorige eigenaren hadden gesproken en de rekeningen uit hun tijd hadden gecontroleerd, bleek het onmogelijk om de woning goed te verwarmen. Het huis dat we hadden gekocht, had een aangrenzende voormalige stal. Ons oorspronkelijke idee was om de muren naar de stallen door te breken om een ​​grotere leefruimte te creëren. Maar we realiseerden ons dat dat niet haalbaar was vanwege de verwarmingsproblemen.

Volledige renovatie

En zelfs zonder de verbouwing van de stallen moest alles gerenoveerd worden, en toen kregen we nog meer problemen. De architect die we contacteerden, wilde de klus niet omdat hij het te klein vond. De projectmanager die we hadden ingeschakeld, was vervolgens een ramp. Wij, twee oudere apothekers, twee gepensioneerden, moesten het bouwproject zelf leiden. En we hebben het gedaan, onverwacht goed. Ik verdubbelde de offerte die we van de makelaar hadden gekregen om een ​​begroting te maken. Uiteindelijk kostte de renovatie vier keer zoveel. Tot oktober van dat jaar hebben we weinig anders gedaan dan leven en ademen voor de bouw. ​​Er waren dagen dat we geen stromend water hadden. Soms voelde het een beetje alsof we in een grindgroeve woonden. Maar kortom, we zijn erg blij dat we er zijn gebleven tijdens de bouwwerkzaamheden. We hadden het niet van een afstand kunnen regelen met alle beslissingen die we moesten nemen. En we moesten ook daadwerkelijk in het huis wonen om het en de sfeer goed te kunnen voelen. Ik ben zo trots op ons, dat we het gedaan hebben en dat we nu zo'n mooi huis hebben!

Vergeleken doelen

Toen we eindelijk besloten te verhuizen, schreven we allebei onze doelen op met de verhuizing en ons leven als gepensioneerden in Portugal. Gelukkig bleken we vergelijkbare doelen te hebben met de verhuizing naar Portugal. Cultuur, vrienden, fitness, gezondheid en het leren van de taal. We hadden al vele, vele jaren niet meer samengewoond vanwege werkverplichtingen. Samenwonen onder hetzelfde dak zou ook een nieuwe fase voor ons zijn. Ons eerste jaar in Portugal besteedden we aan bouwwerkzaamheden. Het tweede jaar reisden we en kregen we vrienden en familie op bezoek. Nu, in het derde jaar, voelt het alsof de rust eindelijk is aangebroken. We zijn begonnen met ons fitnessprogramma, Bengt speelt wat golf en we wandelen samen in de heuvels. We oefenen de taal en hebben een paar lokale vrienden gemaakt. We zouden graag nog meer Portugese vrienden maken. We socializen ook veel met andere Noord-Europeanen.

De taal leren

Mijn prioriteit is nu om de taal zo goed te leren dat ik een fatsoenlijk gesprek met Daniel kan voeren in de plaatselijke bar. Hij is in onze straat geboren en weet alles over ons huis. Maar hij spreekt alleen Portugees. Ik heb een vertaalapp geprobeerd, maar het bleek dat hij niet kan lezen of schrijven. Dus de enige manier om verder te komen is Portugees leren. Dat motiveert me enorm! Ik ben zo benieuwd wat hij me kan vertellen. Het leven na mijn pensionering is anders gelopen dan we hadden gepland, en ik vind het geweldig. We hebben geen seconde spijt dat we hierheen zijn verhuisd. Het klimaat is heerlijk, het dorp authentiek en we hebben zoveel vriendelijke mensen ontmoet. Dit is pas echt genieten van het leven!