Czy kiedykolwiek myślałeś o odkryciu pięknych parków narodowych Hiszpanii? Czy kusiłoby Cię poznanie różnorodności krajobrazu i fauny, jaką oferuje ten kraj? Czy lubisz obserwować dzikie zwierzęta i gatunki roślin, których nigdy wcześniej nie widziałeś?

Hiszpania słynie przede wszystkim ze słonecznych plaż, jednak dla tych, którzy chcą zobaczyć inną stronę Hiszpanii, wycieczka do jednego z wielu niesamowitych parków narodowych może okazać się niezapomnianą przygodą.

Podążaj śladami Indy'ego w Cabo de Gata

W Europie jest tylko jedna prawdziwa pustynia, a jest nią Park przyrody Cabo de Gata-Nijar W regionie AlmeriaKrajobraz jest zapierająco piękny i jałowy. Leży na piasku wulkanicznym, liczącym około 6-16 milionów lat. Przypomina krajobraz księżycowy i bywa tu bardzo gorąco.

Park Narodowy Cabo de Gata jest dość nietypowy, ponieważ stanowi po części pustynię, a po części park akwamarynowy. Ten park narodowy w południowo-wschodnim krańcu Hiszpanii to największy nadmorski obszar chroniony Andaluzji – dziki i odizolowany krajobraz z jednymi z najstarszych formacji geologicznych w Europie.

Góry Sierra del Cabo de Gata, przy czym najwyższy szczyt to Zakonnik, to największa formacja skalna wulkaniczna w Hiszpanii. Ma ostre szczyty i urwiska w odcieniach czerwieni i ochry. Spada stromo do Morza Śródziemnego, tworząc poszarpane, 100-metrowe klify, które z kolei tworzą ukryte zatoczki i białe, piaszczyste plaże.

Na morzu znajduje się wiele małych skalistych wysp i rozległych raf koralowych pełnych życia morskiego. Możesz wypożyczyć łódź i wybrać się na samodzielne zwiedzanie lub wybrać się na jedną z zorganizowanych wycieczek. Salinas, musisz się zatrzymać i przyjrzeć się flamingom!

Pustynia Europy

Klimat tutaj jest najsuchszy w Europie, opady deszczu wynoszą mniej niż 160 mm rocznie, a średnia roczna temperatura przekracza 19 °C. W 1997 r. został on uznany za Rezerwat Biosfery UNESCOW 2001 roku został włączony do Obszary Specjalnie Chronione o Znaczeniu Śródziemnomorskim.

Nazwa Cabo de Gata może pochodzić od skały agatowej, wydobywanej niegdyś w tym rejonie.

Zanim obszar ten został objęty ochroną rządu, było wiele prywatnych udanych akcji, które uniemożliwiły dużym korporacjom budowę tutaj. Dzięki temu nie ma tu żadnych wysokich budynków ani dużych inwestycji.

Jednak z nieznanych przyczyn w całym rezerwacie jest mnóstwo opuszczonych domów. Być może trudne warunki przetrwania dzięki pracy w rolnictwie były dla niektórych zbyt trudne? Pomiędzy miastami Mojacar i Carboneras, tuż tam, gdzie zaczyna się park na północnym zachodzie, znajduje się niedokończony i opuszczony kompleks hotelowy.

Dziś stoi pusty, z dźwigami i całą resztą. Miał to być duży hotel z przepięknym widokiem, zbudowany na klifie nad oceanem. Plotka głosi, że został zbudowany bez wymaganych pozwoleń, a firma, która go wybudowała, zbankrutowała. Dlaczego jeszcze go nie zburzono, nikt nie wie.

Fantastyczne życie morskie

Całe Cabo de Gata oferuje fantastyczne nurkowanie z rurką. Jaskinie i podwodne formacje skalne tuż obok Los Escullos są szczególnie piękne i są ulubionym miejscem nurków.

Playa del Monsul jest przez wielu uważana za najpiękniejszą plażę w Hiszpanii. Reżyser filmów o Indianie Jonesie był tak zachwycony jej pięknem, że postanowił wykorzystać ją w filmie „Indiana Jones i ostatnia krucjata”. To właśnie tutaj Sean Connery, ojciec Indiany Jonesa, płoszy stado mew parasolem, aby strącić niemiecki samolot.

Jednak nie tylko plaża jest obecna w tym filmie, ale także stare kopalnie złota odgrywają ważną rolę. Stare kopalnie żelaza i złota w i wokół rodalquilar są interesujące na swój sposób, ale jeszcze fajniejsze będą, jeśli obejrzysz film.

Opuszczone kopalnie złota

Znajdują się tu setki kopalń, tuneli i miejsc ewakuacyjnych. Niektóre stare szyby kopalniane mają spadki przekraczające 200 metrów, dlatego należy zachować szczególną ostrożność podczas zwiedzania. Jeśli nie znasz się na starych kopalniach, zdecydowanie zalecamy skorzystanie z jednej z wycieczek geologicznych z przewodnikiem.

Fragmenty scenografii Indiany Jonesa wciąż są na swoim miejscu, z atrapami ścian i workami z gipsu. Nikt jednak o nie nie dba, a wiele z nich przez lata się zawaliło, dlatego zwiedzający proszeni są o zachowanie ostrożności podczas zwiedzania.

Inne znane filmy kręcone w tym rejonie w latach 1960. to: Za kilka dolarów więcej (1965) Dobry, Zły i Brzydki (1966) i Lawrence z Arabii (1962).

Świetnym pomysłem może być jazda konna po zachwycającym krajobrazie pustyni, a następnie zejście nad morze, aby pogalopować po plaży.

Park Wulkaniczny Timanfaya na Lanzarote

Krajobrazy wulkaniczne są oszałamiające, fascynujące i urzekające. Podobnie jak Park Przyrody Cabo de Gata w Almerii na kontynencie jest zbudowany na glebie wulkanicznej, tak samo Timanfaya na wyspie Lanzarote.

Park Narodowy jest główną atrakcją wyspy. Chroniony krajobraz wulkaniczny nie ma sobie równych, z gładkimi piaskowymi skałami lawowymi obok dużych i ostrych głazów i bardzo małą ilością roślinności. Odcienie są ekscytujące i różnią się od tych, które normalnie można znaleźć w naturze; czarny, brązowy, pomarańczowy, żółty i czerwony.

Największe odnotowane erupcje w tym rejonie miały miejsce pomiędzy 1730 a 1736 rokiem. W tym czasie uaktywniło się ponad 100 wulkanów, a ich wybuchy zniszczyły część wyspy.

Nawet dziś aktywność wulkaniczna trwa. Można zobaczyć ciepło tuż pod skorupą dzięki dwóm eksperymentom obok restauracji El Diablo z gejzerem parowym i paleniskiem. Albo wlewają wodę do otworu, a ona wybucha w gejzerze parowym, albo pozwalają suchym gałęziom lub gałązkom zapalić się po prostu z powodu ciepła geotermalnego.

Park Narodowy stanowi jedną z głównych części Rezerwatu Biosfery Lanzarote, utworzonego przez UNESCO w 1993 roku.

Niebezpieczeństwo przed nami

Zwiedzając główny obszar, należy skorzystać z autobusu turystycznego lub zarezerwować jedną z wycieczek pieszych. Samodzielne poruszanie się po tym obszarze jest zabronione. Ograniczenia wprowadzono w celu ochrony środowiska, ale także ze względów bezpieczeństwa. Ponieważ wulkaniczna gleba i piasek są kruche i mogą pękać pod ciężarem wędrowca, może to być bardzo niebezpieczne. Zwłaszcza jeśli pod ścieżką znajduje się wnęka lub tunel.

W ciągu tygodnia jest więcej wycieczek autobusowych niż pieszych, więc jeśli chcesz iść pieszo, musisz zarezerwować wcześniej. Oczywiście może być bardzo gorąco, więc pamiętaj, aby zabrać ze sobą wodę i coś do przykrycia głowy, aby chronić się przed słońcem. Wycieczki piesze mogą być dość męczące, nie ma nic do kupienia i nie ma przerw, więc miej to na uwadze, decydując, na którą wycieczkę się zdecydować.

Kolejną rzeczą, którą należy wziąć pod uwagę, wybierając jedną z tych wycieczek, jest zwrócenie uwagi na położenie słońca podczas pobytu na zewnątrz. Jeśli stoisz twarzą do słońca, wulkany w oddali będą czarne, ale jeśli słońce znajduje się za tobą, zobaczysz wszystkie kolory piasku i skał.

Wokół parku narodowego znajduje się Park Narodowy Los Volcanes. Tam możesz zobaczyć jeszcze więcej wulkanów, a zaletą tego obszaru jest to, że jest bezpłatny wstęp dla zwiedzających i kilka spacerów, które możesz odbyć samodzielnie.

Park Narodowy Ordesa y Monte Perdido

W Pirenejach, w regionie Aragonii na północy Hiszpanii, znajdziemy Park Narodowy Ordesa y Monte PerdidoOd 1918 roku jest to park narodowy, ale w 1982 roku obszar ten powiększono i objął on cały region.

Od 1997 r. obszar ten znajduje się na liście Rezerwatu Biosfery Ordesa, Viñamala. W tym samym roku został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO transgranicznego obszaru Pireneje-Mont Perdu.

W przeciwieństwie do dwóch wcześniej wspomnianych parków, które charakteryzują się jałowym krajobrazem i dużą ilością piasku, ten park ma mnóstwo roślinności. W zależności od wysokości znajdziesz różne drzewa i krzewy. Na niższych poziomach znajdują się rozległe lasy buków, sosen, dębów, trochę brzóz, jesionów i wierzb. Im wyżej, tym więcej zobaczysz sosen górskich i bukszpanów. szarotka jest jednym z symboli Parku Narodowego – kwiatem, który rozkwita na większych wysokościach.

Nie żeby były łatwe do zauważenia, ale jeśli masz szczęście, możesz zobaczyć kozicę pirenejską (która jest swego rodzaju antylopą kozią), dziki lub kreta wodnego. Ptaki mogą być łatwiejsze do dostrzeżenia. Są orły przednie, sępy brodate, sępy płowe, jastrzębie i sowy królewskie, na które należy uważać.

Jest kilka uroczych miejsc, w których można spędzić noc. Zaleca się wcześniejszą rezerwację. Ponieważ jest to północna Hiszpania i obszar wzniesiony, pogoda może się szybko zmieniać. Może być zimno i gorąco tego samego dnia. Przygotowanie i planowanie są kluczowe dla udanej wędrówki. Obszar ma w sumie 156.08 km², więc możesz spędzić wiele dni na eksploracji bez konieczności opuszczania tego obszaru.

Park przyrody Estrecho w Tarifie

Najbardziej wysunięty na południe obszar chroniony w Europie to Park Przyrody Cieśniny in TarifaPowstał w 2003 roku. Rozciąga się od Cabo de Gracia na zachodzie do Punte del Carnero na wschodzie.

Park leży na styku dwóch mórz, które spotykają się w Cieśninie Gibraltarskiej. Po zachodniej stronie rozciąga się Ocean Atlantycki, a po wschodniej Morze Śródziemne. Obszar morski parku charakteryzuje się wyjątkową bioróżnorodnością, z ponad 1,900 gatunkami morskiej flory i fauny.

Ta linia brzegowa słynie z silnych wiatrów. Levante (wiatr wschodni) i Poniente (wiatr zachodni) sprawiają, że jest to światowej sławy miejsce do uprawiania windsurfingu. Czasami trudno jest się zrelaksować na plaży. Silne wiatry unoszą piasek i rozwiewają go, co sprawia, że ​​leżenie na plaży jest nieprzyjemne.

Nadzwyczajne obserwacje ptaków

Ten park przyrodniczy jest doskonałym miejscem do obserwacji ptaków. Znajduje się na głównym szlaku migracyjnym ptaków z Afryki do Europy. Cieśnina Gibraltarska jest najwęższa między Tarifą a Afryką. Oznacza to, że jest to również punkt przeprawy dla ponad 300 milionów ptaków migrujących każdego roku.

Sześćdziesiąt procent europejskich ptaków drapieżnych przelatuje tędy. Prawie wszystkie bociany również przelatują przez ten obszar. Ponad 400 000 jerzyków przelatuje przez ten obszar każdego roku.

W parku przyrodniczym znajduje się około 30 jaskiń, wiele z malowidłami skalnymi. Wzdłuż wybrzeża znajduje się również kilka obronnych wież strażniczych. Silne wiatry i prądy sprawiają, że znajdują się tam ważne podwodne stanowiska archeologiczne wraków statków.

Najbardziej wysunięty na południe kraniec Europy i zaledwie 10 km od Afryki to Punta de Tarifa. Silne prądy uczyniły tę część niedostępną dla wszystkich oprócz najbardziej doświadczonych nurków. Dlatego pozostała w dużej mierze nietknięta.

W wodach parku można również spotkać delfiny i wieloryby. W Tarifie można wybrać się na jedną z licznych wycieczek łodzią, aby obserwować wieloryby i delfiny.

Hiszpania to zróżnicowany kraj, który ma wiele do zaoferowania. Który z tych oszałamiających parków naturalnych chciałbyś odwiedzić?