W tym tygodniu blog MiMove rozmawiał z Simonem, który między innymi uczy hiszpańskiego w Hiszpanii. Nie przegap jego wskazówek, jak opanować nowy język:

Cześć, jestem Simon i urodziłem się w Londynie. Jestem stałym rezydentem Hiszpanii od prawie trzech dekad i uczę hiszpańskiego obcokrajowców od ponad piętnastu lat. Życie w Hiszpanii, jak w każdym kraju, ma swoje dobre i złe strony. Myślę, że dobre przeważają nad złymi, dlatego wciąż tu jesteśmy! Jedną z rzeczy, które zatrzymały mnie w Hiszpanii, jest moja pasja do języka hiszpańskiego. Czasami bywa bardzo prosty, ale ma bardzo bogate słownictwo i formalny rejestr, który bywa trudny do zrozumienia (nie wspominając o slangu, jak w większości języków). Sukces w nauce hiszpańskiego jako języka obcego zależy tak naprawdę od podtrzymywania zainteresowania i wytrwałości.

Moja podróż

Moja ścieżka była nieco niekonwencjonalna. Miałem dobre przygotowanie językowe; uczyłem się łaciny przez kilka lat w szkole prywatnej (nie każcie mi teraz zdawać z niej egzaminu!), co, jak później zrozumiałem, świetnie pomaga w zrozumieniu struktury i składni języków nowożytnych, z których wiele ma silne korzenie łacińskie i używa alfabetu „łacińskiego”, jak angielski i hiszpański. Francuski to kolejny język, którego się uczyłem, a który później rozwinąłem. Francuski i hiszpański mają tak wiele wspólnego, zarówno gramatycznie, jak i leksykalnie, że naprawdę się uzupełniają. (Jednak ich wymowa znacznie się różni!). Po ukończeniu szkoły nie kontynuowałem od razu nauki języków. Uczyłem się stolarstwa i ciesielstwa (mój ojciec miał zakład stolarski). Następnie pracowałem w stolarstwie okrętowym (z którego uzyskałem dyplom) i dostałem szansę wyjazdu do pracy we Francji. Zainteresowany pogłębieniem podstawowej znajomości języka francuskiego, zapisałem się do szkoły Alliance Francaise w Paryżu. Świetnie się tam bawiłem i zdałem egzamin na poziomie średnio zaawansowanym. Przez jakiś czas pracowałem nawet jako kierowca dostaw w Paryżu!

Poznałem różne kultury

W tym czasie kilkakrotnie odwiedziłem Hiszpanię i zacząłem uczyć się hiszpańskiego samodzielnie. Uczęszczałem na zajęcia wieczorowe, ale szybko zdałem sobie sprawę, że osiągnięcie dobrego poziomu zajmie mi wieczność. Wziąłem więc byka za rogi (przepraszam za kiepski żart) i zapisałem się do Escuela Oficial de Idiomas, hiszpańskiej państwowej szkoły językowej. Ku mojemu zaskoczeniu, po zdaniu egzaminu wstępnego zostałem przyjęty na poziomie „średnio zaawansowanym”, co zmusiło mnie do znacznie większego wysiłku niż gdybym rozpoczął naukę na poziomie „początkującym”. W tamtym czasie dyplom „zaawansowany” uprawniał do nauczania języka hiszpańskiego jako języka obcego w Hiszpanii (i ja go uzyskałem). Pobyt w hiszpańskich miastach (Madrycie i Saragossie) wiele mnie nauczył o różnicach między kulturą hiszpańską a anglosaską. Kilkakrotnie odwiedziłem również Almerię (pierwszy raz w 1980 roku), ponieważ nasi znajomi z rodziny zbudowali willę w Mojácar. Zawsze czułem pociąg do Almerii, która po latach stała się moim domem. Almería stała się moim domem na początku lat 90. Mieszkałem w głębi lądu, niedaleko miasta Albox. W tamtym czasie wielu Brytyjczyków (głównie niedawno emerytowanych) osiedlało się w tym regionie. Moja znajomość języka hiszpańskiego była bardzo poszukiwana. Studiowałem tłumaczenia i uzyskałem dyplom z tłumaczeń z hiszpańskiego na angielski. Łatwo było zauważyć, że istnieje zapotrzebowanie na nauczanie języka hiszpańskiego, więc założyłem małą szkołę języka hiszpańskiego dla obcokrajowców. Uczę zarówno w grupach, jak i indywidualnie od ponad piętnastu lat.

Nowoczesna Hiszpania

Hiszpanię kojarzymy zazwyczaj z Costas, kurortami, willami i oczywiście turystami (oraz „turystami rezydencyjnymi”, jak niektórzy Hiszpanie nazywają emerytowanych obcokrajowców mieszkających w Hiszpanii), ale oczywiście Hiszpania to o wiele więcej. Różnorodność jej mieszkańców jest tak różnorodna, jak jej geografia. Po krwawej wojnie domowej Hiszpania przeszła przez mroczny okres prawie czterech dekad dyktatury, aż do śmierci Franco w 1975 roku. Pod względem gospodarczym Hiszpania pozostawała w tyle za większością Europy, a wielu z nich było zmuszonych emigrować w poszukiwaniu pracy lub przynajmniej przenieść się do dużych miast w Hiszpanii. Franco dostrzegł przynajmniej potencjał turystyki, którą zaczął promować pod koniec lat sześćdziesiątych/na początku lat siedemdziesiątych. Po śmierci Franco… Przejście, okres, w którym nowy Konstytucja Hiszpanii został sporządzony i Hiszpania stała się demokracją. Rozpoczął się okres nowego optymizmu i po tylu latach represji, postawy stały się bardzo liberalne. Fala się odwróciła i w latach dziewięćdziesiątych i na początku tego stulecia imigranci przybyli z wielu krajów, aby zamieszkać w Hiszpanii. Oprócz Brytyjczyków, Skandynawów i Niemców, nastąpił duży napływ z krajów Ameryki Łacińskiej, Maroka i Europy Wschodniej. W rzeczywistości, jedynym powodem, dla którego wskaźnik urodzeń w Hiszpanii został utrzymany, byli obcokrajowcy! (Ostry kontrast w porównaniu z dużymi rodzinami katolickimi z minionych lat.)

Sukces w nauce języka hiszpańskiego

Jak więc odnieść sukces w nauce języka? Zasadniczo poprzez ciężką pracę. Nie ma dróg na skróty. Jest mnóstwo reklam, zwłaszcza teraz, w internecie, oferujących „łatwy i szybki sposób na naukę”. Niektóre oferują nawet „hiszpański w trzy miesiące”. Mówię ludziom: skoro istnieje szybki sposób na naukę języka, to dlaczego nie każda szkoła, akademia językowa czy uniwersytet z niego korzysta? Odpowiedź: bo taki sposób nie istnieje!

Zacznij od podstaw

Moim zdaniem najważniejsze jest nauczenie się podstaw. Poświęć czas na naukę kluczowych zasad gramatycznych, takich jak końcówki czasowników w różnych czasach i zgodność przymiotników z rzeczownikami. Tak, to nudne, ale to właśnie sprawi, że w końcu będziesz dobrze mówić i rozumieć po hiszpańsku. Wiele osób nie zawraca sobie tym głowy, a lata później ich hiszpański nadal nie jest dobry. Nie lekceważ też znaczenia słownictwa. Hiszpański ma ogromne słownictwo, a aby je dobrze zrozumieć, potrzebujesz dobrego zasobu słów. Zaskakuje mnie, jak wiele osób próbuje zrozumieć, nie mając nawet podstawowego słownictwa. Istnieje wiele teorii na temat tego, który język jest najtrudniejszy do nauczenia, ale ostatecznie, jeśli nie znasz języka, to jest trudno! Hiszpański ma swoje komplikacje, jak każdy inny język. Jednak dla osób mówiących po angielsku i szwedzku wymowa nie powinna stanowić problemu. Mimo że w języku angielskim nie ma kilku dźwięków, wymowa danego słowa jest całkowicie przewidywalna na podstawie jego pisowni (w przeciwieństwie do języka angielskiego!), jeśli tylko poznasz kilka prostych zasad.

Nie poddawaj się

Dlatego radzę wziąć udział w kursie wprowadzającym do podstawowej gramatyki hiszpańskiej. Możesz uczyć się słownictwa w domu i w ten sposób zacząć używać języka. Jeśli mieszkasz w Hiszpanii, podstawowe codzienne słownictwo jest wszędzie wokół ciebie, więc staraj się patrzeć i czytać wszystko, co możesz (tak, reklamy, znaki, cokolwiek). Wdrażaj w życie to, czego się uczysz. Niektórzy ludzie mają dobrą wiedzę w klasie, ale brakuje im umiejętności komunikowania się w sytuacjach z życia codziennego. Pamiętaj, czego się uczysz is Język, nawet jeśli wydaje ci się, że słyszysz coś innego, więc go używaj. Nie zniechęcaj się, gdy nie rozumiesz, co mówią inni – będą używać wyrażeń, których jeszcze nie znasz.

Nie bądź dla siebie taki surowy

Nie bądź dla siebie zbyt surowy, hiszpański, jak każdy inny język, jest pełen wyrażeń i kolokwializmów, nie spodziewaj się, że zrozumiesz je, dopóki nie osiągniesz pewnego poziomu zaawansowania. Słuchaj jak najwięcej. Wielu twierdzi, że nie ma zbyt wielu okazji do ćwiczeń. Cóż, jeśli mieszkasz w Hiszpanii, hiszpański jest wokół ciebie! Naprawdę, początkującemu bardzo trudno jest zdobyć odpowiednią praktykę. Wielu Hiszpanów chce i będzie ćwiczyć na tobie swój angielski. Musisz wytrwać, a obecnie mamy internet, który jest wspaniałym narzędziem do ćwiczenia słuchania, a także telewizję. Staraj się przynajmniej oglądać wiadomości po hiszpańsku. Nawet jeśli nie masz z kim rozmawiać, układaj zdania w głowie. Udowodniono, że osoby, które to robią, robią szybsze postępy. Myśl o tym, jak byś coś powiedział, tak często, jak to możliwe, to naprawdę ci pomoże. Zawsze korzystaj ze słownika lub aplikacji, aby wyszukiwać nowe słowa, twoja pamięć będzie się poprawiać im częściej będziesz z nich korzystać. Podsumowując, aby odnieść sukces w języku hiszpańskim: - Zapisz się na odpowiedni, zorganizowany kurs - Naucz się podstaw - Poświęć wiele godzin na słuchanie, czytanie i, jeśli to możliwe, mówienie - Rozmawiaj sam ze sobą, układaj zdania w myślach - Nie poddawaj się Mam nadzieję, że ten artykuł okaże się dla Ciebie przydatny i życzę Ci powodzenia w Twojej drodze do mówienia po hiszpańsku.