Nie odkładaj swoich marzeń na później. Blog MiMove spotkał się z Susi, która podążała za swoimi marzeniami i uczyniła Hiszpanię swoim domem po tragedii.

Urodziłem się i wychowałem w Niemczech. Kiedy miałem 17 lat, mama zabrała mnie i mojego brata do Australii. To, co miało być sześciomiesięczną podróżą, okazało się początkiem życia nomady. Do Niemiec wróciłem dopiero po 12 latach. Kiedy raz zaczniesz podróżować, bardzo trudno jest przestać.

Mieszkałem w Noosa, na północ od Brisbane w Australii przez około 4 i pół roku. Skończyłem liceum i zacząłem studiować. W tym czasie w mojej głowie pojawił się pomysł, aby wrócić do Europy. Tęskniłem za przyjaciółmi w domu oraz za europejską kulturą i architekturą, więc podjąłem decyzję o kontynuowaniu nauki w Europie.

Ale najpierw znów pojechałam za mamą. W tym czasie mama była na Hawajach, żeby kształcić się na hawajską masażystkę lomi lomi, a ja dołączyłam do niej na trzy miesiące. Uwielbiałam Hawaje, kulturę surfingu, cudownych ludzi i oczywiście klimat. Ale życie na wyspie nie było dla mnie, więc pożegnałam się z mamą pocałunkiem i wskoczyłam w samolot do Europy.

Marzenia o studiowaniu w Europie

Kiedy wylądowałem na niemieckiej ziemi, nie miałem konkretnego planu ani marzeń o tym, co chcę robić, ale postanowiłem pozwolić, by serce poprowadziło mnie we właściwym kierunku. Pewnego ranka wsiadłem do pociągu i przemierzyłem Francję, Włochy i Hiszpanię, aby znaleźć nowe miejsce do nauki. Zakochałem się w Barcelona i postanowiłem zostać. Zapisałem się na uniwersytet i tam skończyłem licencjat z PR i marketingu.

Nie uważam się za osobę niespokojną, ale pisząc to, mam wrażenie, że tak właśnie jest. Zaraz po ukończeniu studiów dostałam trzymiesięczny staż w Nowym Jorku, a potem pojechałam do Londynu, żeby podjąć pierwszą prawdziwą pracę w marketingu. Zostałam tam rok, ale potem moja tęsknota za mniejszą ilością deszczu i większą ilością słońca stała się silniejsza. Uwielbiam Londyn, to tętniące życiem miejsce, ale też dość ciężkie życie. Czynsze są wysokie, a wszyscy pracują naprawdę długo.

Chyba nie zajęło mi dużo czasu, żeby zastanowić się, czy może istnieje dla mnie lepsze miejsce gdzie indziej i ostatecznie zrezygnowałem z pracy i zarezerwowałem bilet do RPA. Kapsztad tak mi się spodobał, że zostałem tam prawie rok. W Kapsztadzie pracowałem jako freelancer w dziedzinie marketingu, copywritingu i tłumaczeń. Zajmowałem się również organizacją eventów.

Związek na odległość jest trudny

W tym czasie miałam jeszcze swojego chłopaka w domu. Barcelona A związek na odległość zaczął dawać się we znaki, więc wróciłam do Barcelony, żeby go poznać. Niestety, nie udało nam się tego pogodzić i po raz pierwszy od wielu lat wróciłam do domu, do Monachium w Niemczech, do przyjaciół i rodziny. Czułam się w Monachium jak obca osoba i chociaż wszyscy mieli swoje codzienne życie, ja miałam wrażenie, że jestem tu tylko gościem. Po tak długiej nieobecności przestało mi się wydawać, że jestem w domu. Chyba czułam się teraz bardziej jak włóczęga; „gdziekolwiek położę kapelusz” – takie uczucie.

Po raz kolejny moja matka mnie zainspirowała. Miała zamiar Estepona w Hiszpanii, żeby odwiedzić przyjaciół, więc pojechałem z nią. I tak odkryłem Andalucia. Od razu zakochałam się w ludziach, plażach i stylu życia Costa del Sol. Ma wszystko! Od jazdy na nartach w Granadzie, po piękne plaże, surfing, jedzenie, dobre wino, miasta takie jak malaga, Cordoba oraz Sewilla, wszystko jest zaledwie kilka kilometrów stąd. Było idealnie. Moja mama zdecydowała, że ​​tak jej się tam podobało, że chciała zostać na stałe, tak samo jak ja.

Pobyt u mamy

Znalazłam pracę w sprzedaży i mieszkałam z mamą prawie rok. Niestety, pensje w Hiszpanii są niskie i nie mogłam sobie pozwolić na życie, jakiego pragnęłam, więc powiedziałam mamie, że wrócę do Niemiec na 3-4 lata, żeby rozwijać swoją karierę, a potem wrócę i założę własny biznes albo znajdę coś, co pozwoli mi tu mieszkać. Znalazłam już swoje miejsce na świecie, więc wiedziałam, gdzie szukać pracy.

Utrata matki

Wróciłam do Monachium, znalazłam dobrze płatną i ciekawą pracę i stworzyłam sobie tam życie, marząc o Hiszpanii. Potem stało się to, co nie miało się wydarzyć: moja mama zachorowała i również wróciła do Niemiec, żeby być z nami. Niedługo potem niestety zmarła, zdecydowanie za młodo. To było naprawdę trudne, była moją najlepszą przyjaciółką i inspiracją.

Jej ostatnim życzeniem było, abyśmy zwrócili jej prochy do morza tutaj w Andaluzji, więc oczywiście to zrobiliśmy. Mój brat i ja zorganizowaliśmy piękną uroczystość ku jej czci na plaży w Manilva i spełniła swoje ostatnie życzenie.

Nie odkładaj swoich marzeń na później

Potem moje nastawienie całkowicie się zmieniło. To było tak, jakby odejście mojej mamy mnie obudziło. Zrozumiałam, jak krótkie jest życie i że trzeba jak najlepiej wykorzystać każdą chwilę. Nigdy nie wiesz, ile masz czasu. Tęskniłam Estepona tak bardzo, że obiecałam sobie, że znajdę sposób, by tu wrócić, żeby być bliżej mamy i znów mieszkać nad morzem.

Szczęście mi sprzyjało. Nie minęło dużo czasu, zanim dostałam dobrą ofertę pracy od firmy internetowej z siedzibą na Gibraltarze. Natychmiast podpisałam umowę, rzuciłam pracę w Monachium i wróciłam do domu. Przyjaciółki mojej mamy bardzo mi pomogły, pomagając mi znaleźć ładne mieszkanie przy plaży i załatwić wszystkie dokumenty niezbędne do rozpoczęcia nowego życia.

Codziennie jadę 30 minut, aby dotrzeć do granicy między Hiszpanią a Gibraltarem. Parkuję samochód po stronie hiszpańskiej i przechodzę przez granicę i pas lotniska do Wielkiej Brytanii. To samo w sobie jest niezwykłym doświadczeniem. Początkowo pracowałem jako kierownik ds. relacji z klientami w dziale marketingu dla rynków niemieckojęzycznych, ale ostatnio zmieniłem stanowisko. Teraz tworzę promocyjne treści internetowe. To dla mnie spora zmiana i wyzwanie, ale naprawdę mi się to podoba. Firma jest świetna, ponieważ jest tak międzynarodowa. Dają ci szansę na rozwój kariery i dbają o ciebie. Naprawdę mam pracę moich marzeń.

Estepona jest w domu

Przeprowadziłam się do Estepony i stała się moim domem rok temu i od tamtej pory jestem taka szczęśliwa. To naprawdę dom moich marzeń. Kocham swoją pracę, swoje życie na Kosztować i moi nowi przyjaciele tutaj. Praca w Gibraltarze jest świetna, ponieważ jest to międzynarodowe środowisko z wieloma ekspatami. Od razu poznajesz nowych ludzi i dość łatwo nawiązujesz przyjaźnie.

Tutaj, w Esteponie, moje życie jest dobre. Starzy przyjaciele mojej mamy i nowi sąsiedzi stali się dla mnie jak rodzina. Mam bogate życie i uważam się za szczęściarza. Przyznaję, że mój hiszpański nie jest jeszcze idealny, ale nad nim pracuję. Cieszę się, że w młodości udało mi się zobaczyć wszystkie duże miasta. Teraz cieszę się, że mogę mieszkać w jednym miejscu.

Tęsknię za moją mamą każdego dnia, ale tutaj czuję się blisko niej. Estepona I jestem bardzo wdzięczny, że znalazłem tu dom. Nie odkładaj marzeń na później, nigdy nie wiesz, kiedy może być za późno, żeby coś z nimi zrobić.