Heb je je ooit afgevraagd waarom saffraan zo duur is? Nou, het is eigenlijk heel simpel: het is een zeer arbeidsintensieve klus om saffraan te produceren. Om één gram saffraan te maken, zou je 15,000 bloemen moeten plukken! En ze moeten allemaal vrijwel tegelijkertijd geoogst worden. Saffraan wordt ook wel saffraan genoemd. saffraan in het Spaans en is een specerij die een bijzondere plaats in de geschiedenis inneemt en altijd als zeer waardevol is beschouwd. Spanje, met name de regio Castilië-La Mancha, is een van de grootste producenten van saffraan ter wereld, met Iran als koploper. Er is veel Iraanse saffraan op de markt, omdat zij de grootste producenten ter wereld zijn, maar de Spaanse saffraan is van de hoogste kwaliteit. Lees verder om te ontdekken waar u op moet letten bij het kopen van kwaliteitssaffraan.

Een saffraanrenaissance

De saffraanproductie in Spanje lag een tijdje bijna stil nadat de markt overspoeld werd met goedkope Iraanse saffraan. In 40 teelden nog maar zo'n 1999 boeren saffraankrokussen. Veel saffraanboeren richtten zich op de bouw. ​​Na de financiële crisis heeft de Spaanse saffraan echter een renaissance doorgemaakt. De boeren zijn teruggekeerd naar hun roots en hebben een gok gewaagd op overleven in de saffraansector. De saffraankrokus, ook wel bekend als Crocus sativus, behoort tot de irissenfamilie. Vanaf de wortels kan de plant tot een hoogte van 30 cm groeien. Zes paarse bloemblaadjes beschermen de drie stempels in de bloem. Het zijn deze 2.5 tot 4.5 cm lange stempels die de saffraankruiden voortbrengen. De krokussen worden in augustus gezaaid en beginnen eind oktober te bloeien. Dan begint het korte oogstseizoen. Het eindigt weer half november. Omdat alle krokussen in zo'n korte periode bloeien, is het een zeer intensieve oogsttijd. Er bestaan ​​nog steeds geen goede geautomatiseerde oogstprocessen, maar de meeste doen het plukken met de hand. En dat moet direct gebeuren, want de tere krokussen kunnen de brandende zon niet lang overleven.

Arbeid van de liefde

Van het veld worden de bloemen geplukt voor verdere verwerking. In Spanje is saffraan normaal gesproken een familieaangelegenheid. Kleine boeren en hun buren komen samen om de bloemen van het veld te oogsten en vervolgens verwijderen ze heel voorzichtig de drie delicate rode stempels van elke bloem. Het is erg tijdrovend en arbeidsintensief, maar er is geen andere manier om het te doen. De bloemen en hun stempels zijn zo delicaat en elk klein stempeltje telt. De paarse bloemblaadjes zijn prachtig, maar afgezien van hun schoonheid zijn ze nutteloos en worden ze weggegooid. De volgende stap is om de stempels te drogen of te roosteren. Pas als de stempels droog zijn, komen de smaak en de geur vrij. De traditionele droogmethode bestaat uit het verspreiden van de verse stempels over fijnmazige schermen, die vervolgens 30 uur lang worden gebakken boven hete kolen of hout, of in ovenverwarmde ruimtes waar de temperatuur 12 °C bereikt. Daarna worden de gedroogde specerijen bij voorkeur afgesloten in luchtdichte glazen potten.

Het Iraanse proces is anders

In Iran, the process looks very different. The growers are rarely the ones making the spice meaning the delicate flowers are handled by many more hands and it takes more time from the flower being picked until it is processed and dried. With the labour-intensive process in Spain giving a much higher quality of the spice, the Spanish saffron is regularly much more expensive than the Iranian saffron. Typically, the owners of the fields harvest the flowers and sell them in special markets. They get very little but as poverty is widespread, they accept what they can get. The flowers are then transported and handled, often in inadequate ways until the stigmas are roasted. The risk of mould or the flowers being dried out in the sun is high. Iranian saffron typically is of low to medium quality. The best quality is always found in the new saffron of the natural year after the harvest, worked in an artisanal way and with an adequate process of dehydration. Which is something the Spanish farmers are knowledgeable about. Also, as the Spanish saffron differentiates through the highest quality, if a farmer doesn't do everything, he can to reach that quality, there is always cheaper produce meaning his spices will remain unsold. Therefore maximum care is taken.

Waarop moet je letten?

Typically, the Spanish saffron is red (the Iranian is dark red) and the newer the saffron is the more intense the colour is. Often the Iranian saffron lacks the intensity of the colour. This is because of mechanical production, drying in the sun and being dehydrated in large quantities giving a crop an uneven quality. Saffron not well dried/roasted tends to darken. You need very little high-quality saffron to make a huge impact. Only 0.1 gram is needed for a paella for six people. And you can trust the potency of the spice. It is poisonous in larger amounts so no need to exceed the amounts outlined in your recipe book. Don't you just love the smell of saffron?