Blog MiMove przeprowadził rozmowę ze szczęśliwą emerytką Heleną, która niespodziewanie zmieniła swoje życie, przechodząc na emeryturę i przeprowadzając się do Portugalia. Już 20 lat temu mój mąż Bengt i ja zaczęliśmy rozmawiać o tym, co zrobić, gdy nasze dzieci się wyprowadzą, a my przejdziemy na emeryturę. Podjęliśmy decyzję, że sprzedamy nasz dom pod Sztokholmem i zamiast tego kupimy mieszkanie w centrum. Zatrzymamy również nasz domek letniskowy na południu Szwecji. A gdy dzieci się wyprowadziły, zrobiliśmy dokładnie to, sprzedaliśmy wszystko i przeprowadziliśmy się do miasta.

Przeprowadzka do miasta jako emeryci

Żyliśmy tak przez jakiś czas i było to dobre i praktyczne, ale po prostu nie przypominało życia, jakiego chcieliśmy jako emeryci. Zimy nie były takie jak kiedyś, pogoda była okropna i chociaż cudownie jest jeździć na nartach przez tydzień lub dwa w roku, to przez resztę sezonu nie było tak wspaniale. Kilku współpracowników zapytało, dlaczego nie przeprowadziliśmy się do Portugalii, zamiast znosić szwedzki klimat, i to skłoniło nas do myślenia. Zastanawialiśmy się, gdzie na świecie chcielibyśmy mieszkać, jeśli nie w Szwecji. Mamy dwie córki i czworo wnucząt i nie chcieliśmy być od nich zbyt daleko. To wykluczało miejsca takie jak Tajlandia i Filipiny. Chcieliśmy zostać w Europie, ale z ładniejszą pogodą, a wtedy mogliśmy brać pod uwagę tylko region Morza Śródziemnego. Chcieliśmy też, aby integracja z naszym nowym krajem ojczystym była dość łatwa i chcieliśmy czuć się mile widziani.

Przyjazna Portugalia

Pomyśleliśmy o Hiszpania, Włochy i Francja. Wszystkie te kraje są urocze, ale miejscowi nie zawsze lubią turystów. Naszym zdaniem, Skandynawowie, zwłaszcza ci z krajów skandynawskich, cieszą się w tych krajach dość złą sławą. Jednak w Portugalii nie doświadczyliśmy tego wcale. Za każdym razem, gdy odwiedzaliśmy Portugalię, aby odwiedzić przyjaciół lub z pracy, Portugalczycy witali nas z otwartymi ramionami. Wszyscy byli bardzo mili i przyjaźni, a Portugalia szybko stała się naszym pierwszym wyborem. Ponadto większość ludzi mówi po angielsku i nie oczekuje, że inni będą mówić po portugalsku, co oznacza, że ​​integracja z miejscowymi będzie dość łatwa. Przepisy podatkowe dla zagranicznych nabywców były również pozytywnym aspektem, ale nie najważniejszym; język i życzliwość były dla nas o wiele ważniejsze, oprócz klimatu, oczywiście.

Cieplejsza pogoda

Klimat był główną siłą napędową przeprowadzki, chcieliśmy, aby było przyjemnie zimą, dlatego zaczęliśmy szukać w regionie Algarve, gdzie pogoda jest cieplejsza. W latach 2014-2015 zaczęliśmy szukać nieco bardziej skupieni i dużo szukaliśmy w Internecie, szczególnie w okolicach Taviry, gdzie jest nieco mniej wietrznie. Odwiedziliśmy również targi nieruchomości i nawiązaliśmy kontakty z lokalnymi agentami nieruchomości. Początkowo myśleliśmy, że będziemy wynajmować na dłuższy okres, ale nie udało nam się znaleźć dobrych stron z ofertami wynajmu online i myśleliśmy, że uda nam się to rozwiązać, gdy już będziemy w Portugalii.

Autentyczna Portugalia

Poświęciliśmy tydzień wiosną 2015 roku i pojechaliśmy obejrzeć różne nieruchomości i wioski. Szukaliśmy prawdziwej Portugalii bez głośnych turystów i zaczęliśmy od oglądania nieruchomości na wsi. Było naprawdę pięknie, zobaczyliśmy kilka fantastycznych miejsc, kilka dziwacznych nieruchomości i urocze farmy. Ale zdaliśmy sobie również sprawę, że wieś nie jest dla nas. Może jesteśmy na emeryturze, ale jesteśmy ludźmi aktywnymi i lubimy od czasu do czasu trochę hałasu, wieś była dla nas po prostu zbyt cicha. Wróciliśmy na wybrzeże i zwiedziliśmy Tavirę, a kiedy nie znaleźliśmy tam niczego, co by nam się podobało, zadzwoniliśmy do kilku agentów nieruchomości i pojechaliśmy wzdłuż wybrzeża w kierunku Lagos. Mijaliśmy wiele obszarów przeznaczonych tylko dla turystów i międzynarodowych nabywców, a wszystkie te obszary wyglądały tak samo i nie były dla nas. Ale ostatniego dnia naszej podróży dotarliśmy do starej wioski rybackiej Ferragudo. Domy niemal zwisały ze zbocza góry, a wioska była oddalona o zaledwie pięć minut od plaży. Jest tak pięknie. Zakochaliśmy się w tej małej wiosce i nasze poszukiwania weszły w nową fazę. Ponieważ wiedzieliśmy już, gdzie chcemy być, łatwiej było się skupić.

Agenci nie są zbyt pomocni

Byliśmy zaskoczeni brakiem pomocy ze strony agentów nieruchomości. Trudno było również zebrać informacje, a w tamtym czasie MiMove jeszcze nie ruszyło. Udało nam się jednak znaleźć kilka nieruchomości na własną rękę. Oglądaliśmy je i przez jakiś czas między Szwecją a Portugalią dużo się przemieszczaliśmy. Czasami mijaliśmy się, co oznaczało, że Bengt przyjeżdżał i oglądał jedną nieruchomość w Szwecji, a potem ja też tam jechałam i często nie podobały nam się nasze wybory. W ten sposób proces stawał się dość długi. Jednak latem 2016 roku znalazłam nieruchomość, która mi się spodobała i pomyślałam: „To może stać się naszym domem”. Bengt przyjechał później i jemu też się spodobała. Kiedy ją kupiliśmy, wciąż nie widzieliśmy jej razem.

Kupno czy wynajem

Ostatecznie zamiast wynajmować, kupiliśmy dom od razu. Kupiliśmy dom w centrum wioski, 50 metrów od rynku. Wieś jest niewielka, liczy około 2,500 mieszkańców. To głównie Portugalczycy, ale jest też kilku Szwedów, Brytyjczyków i Holendrów. Wioska jest nadal bardzo malownicza i autentyczna. Rybołówstwo jest głównym źródłem dochodu, tak jak od wieków. Po wąskich uliczkach przechadzają się małe, czarno ubrane damy, jak można się spodziewać w tego typu wioskach. Opuściliśmy Szwecję około Nowego Roku 2016/2017 i 4 stycznia.th stycznia 2017 roku przeprowadziliśmy się do naszego nowego domu.

Niemożliwe do ogrzania

Przed zakupem przeprowadziliśmy przegląd budynku, co dało nam pewność, że możemy kontynuować zakup. Ale pomimo tego i pomimo tego, że rozmawialiśmy z poprzednimi właścicielami i sprawdziliśmy rachunki z czasu, gdy byli właścicielami, okazało się, że nie da się odpowiednio ogrzać nieruchomości. Dom, który kupiliśmy, obejmował sąsiadującą dawną stajnię. Naszym pierwotnym pomysłem było wyburzenie ścian do stajni, aby stworzyć większą powierzchnię mieszkalną. Ale zdajemy sobie sprawę, że nie było to wykonalne ze względu na problemy z ogrzewaniem.

Całkowity remont

Nawet bez wyburzania stajni, wszystko wymagało odnowienia, a potem dopadło nas jeszcze większe zamieszanie. Architekt, z którym się skontaktowaliśmy, nie chciał tej pracy, ponieważ uważał, że jest za mała. Następnie kierownik projektu, którego zatrudniliśmy, był kiepski. My, dwóch starszych farmaceutów, dwóch emerytów, musieliśmy sami zarządzać projektem budowy. I zrobiliśmy to, niespodziewanie dobrze. Podwoiłem wycenę, którą otrzymaliśmy od agenta nieruchomości, aby sporządzić budżet. Ostatecznie remont kosztował cztery razy tyle. Do października tego roku robiliśmy niewiele więcej, niż żyliśmy i oddychaliśmy pracami budowlanymi. W niektóre dni nie mieliśmy bieżącej wody. Czasami czuliśmy się trochę jak w żwirowni. Ale podsumowując, jesteśmy bardzo szczęśliwi, że zostaliśmy tam, gdy trwały prace budowlane. Nie bylibyśmy w stanie zarządzać tym z odległości, biorąc pod uwagę wszystkie decyzje, które musieliśmy podjąć. Musieliśmy też faktycznie zamieszkać w domu, aby poczuć jego atmosferę. Jestem z nas taka dumna, że ​​tego dokonaliśmy i że teraz mamy taki piękny dom!

Porównane cele

Kiedy w końcu zdecydowaliśmy się na przeprowadzkę, każdy z nas spisał swoje cele związane z przeprowadzką i naszym życiem jako emerytów w Portugalii. Na szczęście okazało się, że mieliśmy podobne cele, jeśli chodzi o przeprowadzkę do Portugalii. Kultura, przyjaciele, kondycja, zdrowie i nauka języka. Nie mieszkaliśmy razem przez wiele, wiele lat z powodu zobowiązań zawodowych. Mieszkanie razem pod jednym dachem byłoby dla nas również nowym etapem. Pierwszy rok w Portugalii spędziliśmy na pracach budowlanych. Drugi rok podróżowaliśmy i odwiedzali nas przyjaciele i rodzina. Teraz, w trzecim roku, czujemy, że w końcu nadeszła cisza i spokój. Rozpoczęliśmy nasz program fitness, Bengt gra w golfa i wspólnie wędrujemy po wzgórzach. Ćwiczymy język i poznaliśmy kilku lokalnych przyjaciół. Chcielibyśmy poznać więcej portugalskich przyjaciół. Dużo też spotykamy się towarzysko z innymi Europejczykami z północy.

Nauka języka

W tej chwili moim priorytetem jest nauczenie się języka na tyle dobrze, żeby móc swobodnie porozmawiać z Danielem w lokalnym barze. Urodził się na naszej ulicy i wie wszystko o naszym domu. Mówi jednak tylko po portugalsku. Próbowałam skorzystać z aplikacji do tłumaczenia, ale okazało się, że nie umie ani czytać, ani pisać. Dlatego jedyną drogą dla mnie jest nauka portugalskiego. To prawdziwa motywacja! Jestem bardzo ciekawa, co mi powie. Życie po przejściu na emeryturę nie potoczyło się tak, jak planowaliśmy, i bardzo je kocham. Nie żałujemy ani chwili przeprowadzki. Klimat jest cudowny, wieś autentyczna, a poznaliśmy wielu przyjaznych ludzi. To prawdziwa jakość życia!